A globo veteri
cum rerum faciem
traxissent superi
mundique seriem
prudens explicuit
et texuit
Natura,
iam preconceperat,
quod fuerat
factura. |
|
| |
| | Que causas machine
mundane suscitans,
de nostra virgine
iam dudum cogitans
plus hanc excoluit,
plus prebuit
honoris,
dans privilegium
et pretium
laboris. |
| |
In hac pre ceteris
totius operis
Nature lucet opera.
tot munera
nulli favoris contulit,
sed extulit
hanc ultra cetera. |
|
| |
| | Et, que puellulis
avara singulis
solet partiri singula;
huic sedula
impendit copiosius
et plenius
forme munuscula. |
| |
Nature studio
longe venustata,
contendit lilio
rugis non crispata
frons nivea.
simplices siderea
luce micant ocelli. |
|
| |
| | Omnes amantium
trahit in se visus,
spondens remedium
verecunda risus
lascivia.
arcus supercilia
discriminant gemelli. |
| |
Ab utriusque luminis
confinio
moderati libraminis
iudicio
naris eminentia
producitur venuste
quadam temperantia:
nec nimis erigitur
nec premitur
iniuste. |
|
| |
| | Allicit verbis dulcibus
et osculis,
castigate tumentibus
labellulis,
roseo nectareus
odor infusus ori.
pariter eburneus
sedet ordo dentium
par nivium
candori. |
| |
Certant nivi, micant lene
pectus, mentum, colla, gene;
sed, ne candore nimio
evanescant in pallorem
precastigat hunc candorem
rosam mantans lilio
prudentior Natura,
ut ex his fiat aptior
et gratior
mixtura. |
|
| |
| | Rapit michi me Coronis,
privilegiata donis
et Gratiarum flosculis.
nam Natura, dulcioris
alimenta dans erroris,
dum in stuporem populis
hanc omnibus ostendit,
in risu blando retia
Veneria
tetendit. |
