| | | | | |
| |
Siquem Pieridum ditavit contio,
nulli Teïorum aptetur otio!
 par Phebi cithare
sum in verno nectare. |
| |
| |
Cui pre cunctis virginum obedio,
† vita me potest alere vel mortis tedio.
† sed decus hoc intimum
mavult potissimum. |
| |
| |
Terminum vidit brume desolatio;
gaudent funditus in florum exordio,
qui norunt Cypridem,
plaudentes eidem. |
| |
| |
Nunquam tanti cordis fui, pro Iupiter!
de spe Venerea, opinor; iugiter
me vita fertilis
alit et spes habilis. |
| |
Me risu linea
regit virginea;
nunc ergo tinea
meroris pellitur,
dolor avellitur,
tremor percellitur. |
|
Cui tanta claritas
ac mira caritas,
fecunda largitas
semper et undique
arrident utique,
hanc opto denique. |
| |
| |
Ne miretur ducis tante
quis sublimitatem,
que me verbi vi prestante
doctum reddit plus quam ante,
sillans largitatem! |
|
| |
O decora
super ora
belli Absalonis
et non talis,
ut mortalis
sis conditionis! |
|
Michi soli,
virgo, noli
esse refragata!
queso finem,
ut reclinem
a re desperata. |
| |
| |
Tuum prestolor nuntium:
dele merorem conscium,
mundani decus iubaris,
o verecunda Tyndaris! |
|
| |
Apollo mire vinctus est
Peneide respecta;
sic meus amor tinctus est
re veteri deiecta. |
|
Magnetem verum iterat
virgo mire perfecta,
attractu crebro superat
me gratia directa. |
| |
| |
Miranda de Priamide
rememorantur gesta,
qui militavit floride;
sed squalent mea festa. |
|
| |
| |
Florenti desolatio
non esset conturbatio;
sed mea plus tremit ratio,
† quam Dionea sit dilatio.
quid facio? | |
| |
|
Gratia,
solacia
donato menti languide,
mea dos,
amorum flos,
morigerata vivide! |
|
Amantum lis,
te, quicquid vis,
da laudi bene placide!
nil tibi par,
electe lar
letitie fervide. |
| |
Te visa primitus
exarsi penitus;
proinde gemitus
durat perenniter.
tu deme leniter
illatum duriter! |
|
† Hec est dira sors,
nec durior est mors.
num mee vite sors
stat ritu prospero?
quam soli confero,
repugnat tenero! |
| |
| |
Huic me corde nagrante
nosco intricatum,
cuius nutu me versante
et ad votum conspirante
me fero beatum. |
|
| |
Aptiorem,
dulciorem
nollem reperire,
quam elegi,
mee legi
si dat subvenire. |
|
Plus amarem,
pIus optarem
sui verbi dona,
quam si mundi
† vi iocundi
fungerer corona. |
| |
. . . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . |
| |
Sed primum exaltandus est
risus clarificatus,
a quo Iovis secundus est,
michi significatus. |
| |
Effectum si non invenit,
ut me velit amare,
pie rogo, quod convenit:
me queat tolerare. |
| |
| | Sed si nos, Discordia,
tuo more disponis,
mutabo iam primordia
mee professionis. | |
| |
| | Ergo, nitidior sidere,
respice, si me vis vivere!
nam flores constat emergere;
tuo me solatum federe
da ludere! | |
