| | | | | |
Captus amore gravi
me parem rebar avi
fede revincte lari,
que procul ethra videt
nec modulando silet,
inde perire libet. | |
. . . . . . . . . . . . . . . . . . .
psallere, virgo, pridem,
non semper hec ibidem,
quam scrutabundus amor
notarat et amaror.
Hinc ortus ille clamor. |
Est bilis amarissima,
qualem gignit Sardonia, | |
In incentivo Veneris
eiusque miri generis |
Militiam proponere,
non posse votum solvere. | |
Hec, ecce, virgo inclita,
tibi notabis edita: |
| |
Amor instillat, quare
te, virgo, salutare
velim; sed onus grave
videris acerbare, | |
| |
Dum affligis immeritum,
grave ferens imperium,
vilipendens obloquium,
me minans in interitum,
fidem promittens alteri,
contradicendo Cypridi. | |
Ecce querimonia,
quam genuit amor;
me misit in suspiria
Venereus favor. | |
Cuncta sprevi virginum
ego tripudia,
te volens michi iungere.
Modo diludia |
| |
Quesivique gratiam;
sed iam alterius
captas benivolentiam;
quo nil deterius | |
Queo fari.
Nec solari
me curat Glycerium; | |
Me fastidit
et allidit,
estimans inglorium. |
| |
Bella gero
cum severo
Cypridis ob meritum. | |
Dum mens unam te recolit
famaque nefas comperit,
pupilla fletum protulit;
iam expedit,
ut vera loquamur. | |
Amaveram pre ceteris
te, sed amici veteris
es iam oblita; superis
vel inferis
ream te criminamur? |
Dolor, fletus,
ire, metus
tremebundis artubus
simul incubuere. | |
Pre dolore
verso more
canticum conticuit;
nil restat nisi flere. |
| |
Sorte dira
pendet lyra,
spreta luget. Atropos
filum cessavit nere. | |
| |
Me mergis hic,
cum sis illic;
nutando sic
non stabis hic. | |
| |
Sed lubrica contagia
te gaudes insectari;
prostibulum patibulo
iam meruit piari.
En, oro te per superos:
tibi ames obnoxios;
reclude secretarios,
quos nil iuvat amari! | |
| |
Si lethargum vite
insectabor lite,
† hanc colis rite,
† et ego te
in soliloquiorum
carmine canebam,
te unam sapiebam,
idque iustum rebar;
sed nichil audis horum. | |
| |
Michi te subdideras
et amore iunxeras
fallentis vite semitas,
et te ita subverteras,
ut redimam me vivere
presumptuosa temere
amores vi transponeres,
ut cor meum contereres. | |
Usque quo te perferam,
quam premit emulatio? | |
Ut quid agis perperam,
o dira simulatio? |
Ex fraudibus alternis
et ignominia
cur emula superbis,
bifrons, ingloria? | |
Cum federa discerpis,
o preceps nimia,
te funditus evertis
ceu Bachanaria. |
| |
Si balbi more veritus
nil ausim fari penitus,
† obnixeram emeritus,
quem captat hic interitus. | |
| |
O Cypris alma, conspice
tue clientem opere
penamque nobis exime,
quam patimur indebite!
Tu lamiam interripe
eiusque rixas opprime! | |
