Propter Sion non tacebo,
sed ruinas Rome flebo,
 quousque iustitia
rursus nobis oriatur
et ut lampas accendatur
iustus in ecclesia. |
5
|
| |
Sedet vilis et in luto
princeps facta sub tributo;
quod solebam dicere:
Romam esse derelictam,
desolatam et afflictam,
expertus sum opere. |
10
|
| |
Vidi, vidi caput mundi,
instar maris et profundi
vorax guttur Siculi.
ibi mundi bithalassus,
ibi sorbet aurum Crassus
et argentum seculi, |
15
|
| |
Ibi latrat Scylla rapax
et Charybdis auri capax
potius quam navium;
ibi cursus galearum
et conflictus piratarum
id est cardinalium. |
20
|
| |
Syrtes insunt huic profundo
et Sirenes, toti mundo
minantes naufragium.
os humanum foris patet,
in occulto cordis latet
deforme demonium. |
25
30 |
| |
Habes iuxta tationem
bithalassum per Franconem;
quod ne credas frivolum:
ibi duplex mare fervet,
a quo non est qui reservet
Sibi valens obolum. |
35
|
| |
Ibi fluctus colliduntur,
ibi panni submerguntur,
byssus, ostrum, purpure;
ibi mundus deglutitur,
immo totus sepelitur
in Franconis gutture. |
40
|
| |
Franco nulli miseretur,
nullum sexum reveretur,
nulli parcit sanguini.
omnes illi dona ferunt:
illuc enim ascenderunt
tribus, tribus Domini. |
45
|
| |
Canes Scylle possunt dici
veritatis inimici,
advocati Curie,
qui latrando falsa fingunt,
mergunt simul et confringunt
carinam pecunie. |
50
|
| |
Iste probat se legistam,
ille vero decretistam,
inducens Gelasium;
ad probandum questionem
hic intendit actionem
regundorum finium. |
55
60 |
| |
Nunc rem sermo prosequatur:
hic Charybdis debacchatur,
id est cancellaria,
ubi nemo gratus gratis
neque datur absque datis
Gratiani gratia. |
65
|
| |
Plumbum, quod hic informatur,
super aurum dominatur
et massam argenteam;
equitatis phantasia
sedet teste Zacharia
super bullam plumbeam. |
70
|
| |
Qui sunt Syrtes vel Sirenes?
qui sermone blando lenes
attrahunt byzantium;
spem pretendunt lenitatis,
sed procella parcitatis
supinant marsupium. |
75
|
| |
Dulci cantu blandiuntur
ut Sirenes, et loquuntur
primo quedam dulcia:
«Frare, ben je te cognosco,
certe nichil a te posco,
nam tu es de Francia. |
80
|
| |
Terra vestra bene cepit
et benigne nos excepit
in portu concilii.
nostri estis, nostri! cuius?
sacrosancte sedis huius
speciales filii. |
85
90 |
| |
Nos peccata relaxamus
et laxatos collocamus
sedibus ethereis.
nos habemus Petri leges
ad ligandos omnes reges
in manicis ferreis.» |
95
|
| |
Ita dicunt cardinales,
ita solent di carnales
in primis allicere.
sic instillant fel draconis,
et in fine lectionis
cogunt bursam vomere. |
100
|
| |
Cardinales, ut predixi,
novo iure Crucifixi
vendunt patrimonium,
Petrus foris, intus Nero
intus lupi, foris vero
sicut agni ovium. |
105
|
| |
Tales regunt Petri navem,
tales habent eius clavem
ligandi potentiam.
hi nos docent, sed indocti,
hi nos docent, et nox nocti
indicat scientiam. |
110
|
| |
In galea sedet una
mundi lues inportuna,
camelos deglutiens.
involuta canopeo
cuncta vorat sicut leo
rapiens et rugiens. |
115
120 |
| |
Hic piratis principatur,
Spurius qui nuncupatur,
sedens in insidiis,
ventre grosso, lata cute,
grande monstrum nec virtute
redemptum a vitiis. |
125
|
| |
Maris huius non est dea
Thetis, mater Achillea,
de qua sepe legimus,
immo mater sterlingorum,
sancta soror loculorum,
quam nos Bursam dicimus. |
130
|
| |
Hec dum pregnat, ductor ratis
epulatur cum piratis
et amicos reperit;
nam si Bursa detumescit,
surgunt venti, mare crescit,
et carina deperit. |
135
|
| |
Tunc occurrunt cautes rati,
donec omnes sint privati
tam nummis quam vestibus.
tunc securus fit viator.
quia nudus, et cantator
it coram latronibus. |
140
|
| |
Qui sunt cautes? ianitores
per quos, licet seviores
tigribus et beluis,
intrat saccus ere plenus,
pauper autem et egenus
tollitur a ianuis. |
145
150 |
| |
Quod si verum placet scribi,
duo tantum portus ibi.
due tantum insule,
ad quas licet applicari
et iacturam reparari
confracte navicule. |
155
|
| |
Petrus enim Papiensis,
qui electus est Meldensis,
portus recte dicitur.
nam cum mare fIuctus tollit,
ipse solus mare mollit,
et ad ipsum fugitur. |
160
|
| |
Est et ibi maior portus,
fetus ager, florens ortus,
pietatis balsamum:
Alexander ilIe meus,
meus, inquam, cui det Deus
paradisi thalamum. |
165
|
| |
Ille fovet litteratos,
cunctos malis incurvatos,
si posset, erigeret.
verus esset cultor Dei,
nisi latus Elisei
Giezi corrumperet. |
170
|
| |
Sed ne rursus in hoc mari
me contingat naufragari,
dictis finem faciam,
quia, dum securus eo,
ne submergar, ori meo
posui custodiam. |
175
180 |
